Media In een hongerwinter zijn boeren onmisbaar

/media/flashcomm?action=mediaview&context=normal&id=11925
  • 296
  • 0
  • 0
Delen
  • wezel
  • 1505 media
  • uploaded 31 januari 2015

In een hongerwinter zijn boeren onmisbaar
 
Merijntje keek op vrijdag 30 januarie naar de reportage op NPO2 over de hongerwinter 70 jaar geleden in Nederland en raakte er diep van onder de indruk. Hij had er natuurlijk al wel veel over gehoord maar er ook weer niet zo bij stilgestaan om er wakker van te liggen. Met een beetje schaamrood op zijn kaken moet hij bekennen dat hij als boer wel eens gewenst had dat er opnieuw een soort van een hongerwinter zou moeten kunnen zijn om de burger opnieuw het besef bij te brengen van welk belang een goede voedselvoorziening is.
 
En dat daarom boeren en tuinders in ons land alle steun verdienen en de burger wie dat ook moge zijn, niet moet zeuren wanneer boeren en tuinders door Brussel een financieel steuntje in de rug krijgen. Merijntje zou niet graag willen dat Nederland opnieuw zou worden getroffen door zo’n ernstig voedseltekort als in de winter van 1944/45 waarbij toen naar schatting 20.000 doden waren te betreuren.
 
De uitzending over die hongerwinter was heel interessant en is nog terug te kijken via uitzending gemist. Merijntje is van mening dat ouders onder hun toezicht hun kroost deze uitzending moeten laten bekijken. Zodat ze beseffen dat Nederland zonder honger niet zomaar vanzelfsprekend is. Ook een mooi document om dit op een middelbare school misschien als onderdeel van een geschiedenis les te behandelen.
 
Merijntje zag hoe in de uitzending suikerbieten en bloembollen werden bereid want dat was in die hongerwinter vaak een belangrijk onderdeel van het schaarse voedsel. Opmerkelijk vond Merijntje de positieve rol die boeren en tuinders kregen toebedeeld. Tijdens de barre hongertochten vanuit de stad naar het platteland zochten de hongerenden hulp bij de boeren. Ze vroegen om eten. Let wel basis eten, aardappelen, uien, bonen en erwten en als dat er niet meer was dan desnoods maar suikerbieten en bloembollen. Veel van die boeren waren bereid om de bedelende hulpbehoeftige mens te helpen. Vaak gratis en zonder eigen belang . Het deed Merijntje goed om dat in die reportage zo positief te zien belicht.
 
Merijntje sluit ook de ogen niet voor de uitwassen die er hebben plaatsgevonden waarbij hebzuchtige boeren misbruik maakten van de situatie en de mensen uit de stad het vel over de oren trokken. In ruil voor voedsel wilden ze goud en zilver en andere waardevolle zaken. Sommigen gingen daarbij nog een stap verder en verlangden seksuele gunsten van vrouwelijke voedselzoekenden.
 
Al met al kwam Merijntje tot de conclusie dat deze reportage over een gebeurtenis de 70 jaar geleden plaatsvond nog niet aan actualiteit had verloren want in deze onzekere en onrustige wereld kan het zomaar weer gebeuren dat er ernstige voedseltekorten optreden.
 
Elders op de wereld waar momenteel oorlog en ellende de mensheid teisteren heerst hongersnood en misère. Merijntje beseft dat het vaak ver of minder ver van ons bed plaats vindt maar dat voedsel het eerste is dat de mens nodig heeft. Als de nood het hoogst is dan is men bereid tot vreemde dingen en komt de uitspraak van Bertolt Brecht uit de Drei grosschenoper van 1928 “ Erst das Fressen und dann die Moral” confronterend op een ieder af. (https://www.youtube.com/watch?v=6s8AuX25jMw)

Categorieën: Algemeen, Akkerbouw, Platteland, Overig
Show More

Video CMS powered by ViMP (Professional) © 2017, 2016, 2015, 2014, 2013, 2012, 2011, 2010